Uitleg over de wetgeving rond crypto gokken in Nederland en Europa. Lees hoe toezicht, MiCA en kansspelregels samenkomen en wat dit betekent voor spelers in 2026.
In 2026 is crypto-gokken geen grijs gebied meer, maar ook geen volledig gereguleerde markt. De regels zijn scherper geworden, het toezicht is uitgebreid en de ruimte voor vrijblijvendheid is kleiner dan veel spelers denken. Tegelijkertijd opereren veel crypto-gokplatformen nog steeds buiten nationale vergunningstelsels. Deze pagina legt uit hoe die situatie juridisch in elkaar zit en wat dat concreet betekent voor spelers.
Crypto en wetgeving: van experiment naar toezicht
Cryptovaluta zijn in Europa niet langer een ongereguleerd experiment. Sinds 2020 gelden er steeds strengere verplichtingen voor cryptodienstverleners, zoals registratie, identiteitscontrole en monitoring van transacties. In Nederland valt dit toezicht onder De Nederlandsche Bank, met aanvullende rollen voor de AFM bij financiële producten die op effecten lijken.
Die ontwikkeling heeft vooral betrekking op exchanges, wallets en handelsplatforms. Gokken met crypto valt formeel buiten dat financiële kader, maar wordt indirect geraakt. Wie crypto gebruikt om te gokken, beweegt zich namelijk op het snijvlak van twee regimes: financiële regelgeving en kansspelwetgeving.
Crypto gokken en Nederlandse kansspelwetgeving
In Nederland is de Wet op de Kansspelen leidend. Sinds de opening van de online gokmarkt in 2021 geldt een helder uitgangspunt: alleen aanbieders met een vergunning van de Kansspelautoriteit mogen online kansspelen aanbieden aan Nederlandse spelers.
Crypto-casino’s hebben die vergunning niet. Niet omdat crypto verboden is, maar omdat hun bedrijfsmodel structureel botst met de eisen van de Nederlandse wet. Denk aan het ontbreken van verplichte spelersbescherming, het gebruik van wallets in plaats van bankrekeningen en het ontbreken van aansluiting bij Cruks. Dat is geen tijdelijke situatie, maar een fundamenteel conflict tussen toezicht en technologie.
Is spelen bij crypto casino’s strafbaar?
Voor spelers geldt dat deelname aan buitenlandse crypto-casino’s niet actief wordt vervolgd. Dat betekent echter niet dat het legaal of beschermd is. Het verschil is cruciaal. De wet richt zich op aanbieders, niet op consumenten, maar zonder vergunning bestaat er ook geen recht op bescherming.
Wie speelt bij een crypto-casino doet dat zonder:
- afdwingbare klachtenprocedures
- toezicht op eerlijke spelsoftware
- garantie op uitbetalingen
- wettelijke zorgplicht van de aanbieder
Dat is geen theoretisch risico, maar een praktische realiteit.
Buitenlandse licenties en hun beperkingen
Veel crypto-casino’s verwijzen naar licenties uit jurisdicties zoals Curaçao. Die licenties bieden een minimale vorm van toezicht, maar zijn geen erkenning binnen Nederland of België. Handhaving, klachtenafhandeling en consumentenrechten verschillen sterk per land en zijn vaak beperkt.
Een buitenlandse licentie kan duiden op een basisstructuur, maar mag niet worden gezien als kwaliteitskeurmerk of bescherming voor Europese spelers. Dat misverstand is wijdverbreid en leidt tot verkeerde verwachtingen.
Belasting en crypto gokken
Op fiscaal gebied blijft crypto-gokken complex. In Nederland vallen cryptovaluta onder Box 3, waarbij de waarde op de peildatum bepalend is. Winsten uit gokken zijn niet automatisch belast, maar koersschommelingen, omzettingen en herkomst van middelen kunnen vragen oproepen bij de Belastingdienst.
Omdat crypto-transacties traceerbaar zijn en internationale gegevensuitwisseling toeneemt, wordt fiscale transparantie belangrijker. Deze pagina biedt geen belastingadvies, maar benadrukt dat onduidelijkheid geen bescherming biedt.
Conclusie
Crypto-gokken valt in 2025 buiten het vergunde kansspelaanbod in Nederland. Dat is geen interpretatie, maar een juridisch feit. Europese regelgeving heeft de cryptomarkt strakker omlijnd, maar heeft geen ruimte gecreëerd voor legaal crypto-gokken binnen nationale kaders.
Voor spelers betekent dit dat deelname mogelijk is, maar altijd zonder wettelijke bescherming. Wie dat verschil niet begrijpt, onderschat het risico. Deze informatie is bedoeld om dat risico inzichtelijk te maken, niet om deelname te stimuleren.